Главная / Гуногун / ДИЛРЕЗАХО

ДИЛРЕЗАХО

ДИЛРЕЗАХО

 

Чавоне аз хирадманде пурсид:

– Чи кунам, ки карзи модар ба чо орам?

Посух дод:

– Ангишт даруни оташдони сарди кулбаи модар бишав.

 

*   *   *

 

Душ аз пири пуртадбир пурсидам:

– Дар зиндаги чи кунам?

Гуфт:

– Бисуз, вале гарми бидех, на дуд.

 

*   *   *

 

Дил чу мушт, вале танг нест,

Ѓунчондани мехри инсону табиат нанг нест.

 

*   *   *

 

Аз киштаи номард дард руяд.

 

*   *   *

 

Кист у? Ман? Ту? Вай? Хар се!

 

*   *   *

 

Ба замин нигар, ки гул дораду хор.

 

*   *   *

 

Инсон! Он шохаро мабур! Мо хама сари он шоха биншастаем.

 

*   *   *

 

Бидон, ки Худо дастро барои капидани хамёни зар не, бахри омин додааст. Ва боз бидон, ки даст барои гуштоби не, барои навозиш аст.

 

*   *   *

 

Тарки он хона кун, ки пешат фарзанди хеш бизананд.

 

*   *   *

 

Садсола айшу нуш ба як рузи паси панчара баробар аст.

 

*   *   *

 

Акси садои «Мур!», «Чон!» не, «Мур!» аст.

 

*   *   *

 

Дунё хафтранг аст. Яке хама ранг бинад, дигаре танхо сурх, сеюми танхо сиёх.

 

*   *   *

 

Меваи дарахти шитоб пушаймонист.

 

*   *   *

 

Ошпаз ва табиб – харду дар тан хилъат ва дар сар кулохи сафед доранд. Вале на як дилу ният.

 

*   *   *

 

Сарсабзии киштахо зи обу офтоб, аз одам кори неку дуост.

 

*   *   *

 

На хар сухани Президент кобили кабул ва на хар фармонаш кобили ичрост.

 

*   *   *

 

Лабон барои киш – киши забон не, барои панох доштани он аст.

 

*   *   *

Зиндагии аз маош ба маош дилбазан бошад хам, чонсуз нест.

 

*   *   *

 

Модар замин, падар киштгар аст, омузгор обу хавою хуршед. Ба замини бад чав кишта бошанд, обу хавою хуршед кудрати сабзондани гандумро надоранд.

 

*   *   *

 

Бале, осмон баланду замин сахт, вале дари дили инсон дар ру ба руят – ку!

 

*   *   *

 

Ишки Мачнун маталаб, тешаи Фарход талаб.

 

*   *   *

 

Лаб не, чашму гуш кушо!

 

*   *   *

 

Борхо шунидам: «Занхо мисли тухмхои ранг карда. Пуст кани хамаашон як хел». Пас чаро яке покдоман асту дигаре фохиша?!

 

*   *   *

 

Аз хирадманде пурсидам, ки:

– Бехтарин падар кадом аст?

Гуфт:

– Устод.

 

*   *   *

 

– Неки карда чи кунам?

Гуфт:

– Фаромуш.

 

*   *   *

 

Дустамро кохиш кардам, ки:

– Насихат аз душман пазируфтан хатост.

Гуфт:

– Бале, вале шунидан равост.

Гуфтам:

– Ба чи вачх?

Гуфт:

– То бар хилофи он амал куни.

 

*   *   *

 

Дар ин дунё одаме нест беайб.

Охир оташ хам дуду хокистар дорад!

 

*   *   *

 

– Кудрат ба кори хайр надорам. Чи кунам?

– Cухани хайр бигу!

 

*   *   *

 

Дорои хам бор аст. Онро бардошта натавони миёнат бишиканад.

 

*   *   *

 

Одами беишк чароѓи беравѓан.

 

*   *   *

 

Наход модаронро танхо барои cухтану бахшидани гуноххои фарзандонашон офарида бошанд?!

 

*   *   *

 

Дируз – орзу, имруз – хаёт, фардо – ёд. Орзу ширин, хаёт тезгузар, ёд сол ба солу аср ба аср бимонад.

 

*   *   *

 

Доно ба замин менигарад, нодон ба осмон.

*   *   *

 

Ситоиш чун май одамро маст кунад ва ба пасти барад.

 

*   *   *

 

Дуруѓ дуруѓ бизояд ва ба гирдоб табдил ёфта, туро ба коми хеш кашад.

 

*   *   *

 

Зан ба мард ва мард ба зан эхтиёч дорад. Яке бе дигаре хор гардад.

 

*   *   *

 

Марди беирода чун мошини бетормоз гирифтори садама бигардад.

 

*   *   *

 

Ашки кучак кухи ѓаму андухро аз дили инсон шуяд.

 

*   *   *

 

Ай зан! Аз оѓуш ба оѓуш мапар, ки охир бе оѓуш бимони!

 

*   *   *

 

Кисаи холи не, каллаи холи боиси ѓам аст.

 

*   *   *

 

– Гури дустон кучост?

– Дар дил!

 

*   *   *

 

– Аз марг тарси?

– На!

– Одам набудаи!

 

*   *   *

– Ба хонаи ман мехмон бишав.

– Чи дори?

– Шароб.

– Китоб чи?

– На.

– Пас бар остонаи ту по мондан гунох аст!

 

*   *   *

 

Бихандону наранчон!

 

*   *   *

 

– Оташи хашмро бо чи метавон кушт?

– Бо сукут.

 

*   *   *

 

Ѓафлати кучак бадбахтии бузург бизояд.

 

*   *   *

 

Танбал хамеша бори миннат бикашад.

 

*   *   *

 

Гушагири аз мардум нишонаи бахилист.

 

*   *   *

 

Корро дандон мекунаду рохатро шикам мебинад.

 

*   *   *

 

Ту бояд номатро хамеша эхтиёт куни.

 

*   *   *

 

Катраи ѓам азим асту бахри шоди кам.

 

*   *  *

 

Аз курсии мансаб афти боке не, аз курсии одами наафт.

 

*   *   *

 

Ваъда доди вафо кун, вагарна чафо бини.

 

*   *   *

 

Дил ба май доди, чон ба марг.

 

*   *   *

 

Бо чамолат наноз, бо камолат биноз.

 

*   *   *

 

То хамон даме зиндаи, ки туро ёд мекунанд.

 

*   *   *

 

– Ишк нахохам!

– Набошад чаро ба дунё омади?!

 

*   *   *

 

– Кадом гул аст, ки пажмурда нашавад?

– Рухи дустон.

 

*   *   *

 

– Умри шабнам чанд аст?

– То рух задани офтоб.

 

*   *   *

 

Аиаб замона шуд! Тамошо аз они кур. Гап аз гунг. Гапшунав кар.

 

*   *   *

 

Бо одаме, ки дар чашм айнаки сиёх дорад сухбат макун.

 

*   *   *

 

Диди бовар кун, надиди не.

 

*   *   *

 

Сабр мохиест, ки на ба шасти хар кас меафтад.

Солхои 1990 – 1994

Рабство

Дар борамон

Инчунин кобед

urolog

Урологи бехтарин аз Хиндустон октябри 2021 ба Точикистон меояд

Дар Маркази тиббии «Шафран» муоличаи беморихои уролочи бе чарохи тарики дастгоххои эндоскопи ва лазери аз …