Главная / Теги: Қиссаи исломӣ

Теги: Қиссаи исломӣ

Пораҳо аз «Панҷсад ҳадис»

mucharabot

Мўъмин дар дунё ростгў аст, бедордил аст, ҳудудро риоя мекунад, сандуқи илм аст, ақле комили қалбе солим ва ҳилме собит дорад, дастбозу бахшанда аст, дари хонааш барои эҳсон кушода аст, лабхандаш зиёд ва андўҳи ботинаш ҳамешагист, мутафаккиру камхобу камханда ва хуштабъ аст, тамаъро миронда, ҳаворо кушта, ба дунё беалоқа ва …

Муфассал »

Cаховати меҳтар Иброҳим пайғамбар

arab

Дар фазилати саховати меҳтар Иброҳим пайғамбар салотул–Лоҳи ва саломуҳу алайҳи ва мулоими он  Оварданд, ки Ҳақ таъоло дар саховат меҳтар Иброҳимро чунон ороста буд, ки ҳаргиз аз ғайри меҳмон таъом нахўрдӣ. То рўзе пеши дари эшон марде омад ва гуфт: «Ё Иброҳим гурусна омадам, маро таъом бидеҳ». Меҳтар Иброҳим назар …

Муфассал »

Порчаҳо аз «Қисас-ул-анбиё»

qasos-ul-anbiya

Қасос-ул-анбиё барои ҳар як хонанда китоби ҷолиб аст. Дар ин китоб қиссаҳо аз зиндагии пайғамбарон ва наздикони эшон ҷамъ оварда шудаанд. Асар баробари қимати таърихӣ доштан саршори панду андарзҳои тарбиявию ахлоқӣ низ мебошад. Инак порчаҳое аз он: Зикри рўзи валодати он Ҳазрат саллаллоҳу алайҳа ва олиҳи ва саллам Оварданд, ки …

Муфассал »

Қиссаи Зулқарнайн

zulqarnayn

Зулқарнайн марде буд шуҷоъ, ки дар майдони ҷанг аз сармову гармо ва душвориҳои мухталиф ҳаргиз намеҳаросид ва ҳамчунин самти Ғарб пеш мерафт ва тамоми сарзаминҳоеро, ки аз онҳо убур менамуд, ба тасарруф даровард. Лашкариёнашро дўст медошт, ба онҳо бо меҳрубонӣ рафтор менамуд. Зулқарнайн ба футўҳоти худ идома медод ва шабу …

Муфассал »

Қиссаи Луқмони Ҳаким

luqmoni-hakim

Луқмон-ғуломе сиёҳ аз мардуми Будони Миср буд. Сураташ сиёҳ, вале қалбаш равон буд. Ҳаргиз дурўғ намегуфтва ба амонати кассе хиёнат намекард. Корҳоеро, ки худованд дастур дода буд, анҷом медод. Мардумро масхара намекард ва ҳаргиз касеро азият нанамуда буд. Ҳар вақт бекор буд, фикр мекарду дар муқобили ҳаводисе, ки ба пояш …

Муфассал »

Қиссаи фарзанди одам (Қобил ва Ҳобил)

qobil-hobil

Зани Одам обистар шуду Қобилу хоҳарашро зойид. Дар дафъаи дуюм низ, ки обистан шуд, Ҳобил ва хоҳарашро зойид. Ин чаҳор фарзанд дар паноҳи падару модари меҳрубон ва дилсўз кам-кам бузург шуданд. Қобил ба зироат машғул шуду Ҳобил чўпонӣ мекард. Духтарҳо ҳам зери назари модар корҳои хонадорӣ меомўхтанд., то ин ки …

Муфассал »