Главная / Маданият ва санъат / Муноҷоти бузургон

Муноҷоти бузургон

Ё Раб, зи карам даре ба рӯям бикушо,
Роҳе, ки дар ӯ наҷот бошад, бинамо.
Мустағниям аз дар ду ҷаҳон кун ба карам,
Ҷуз ёди Ту ҳар чи ҳаст бар аз дили мо.
* * *
Ё Раб, макун аз лутф парешон моро,
Ҳарчанд, ки ҳаст ҷурму исён моро.
Зоти Ту Ғанӣ будаву мо муҳтоҷем,
Муҳтоҷ ба ғайри Худ магардон моро.
* * *
Ё Раб, Ту замонаро далеле бифирист,
Намрудонро пашша чу пиле бифирист.
Фиръавнсифатон ҳама забардаст шуданд,
Мӯсову асову рӯди Ниле бифирист.
* * *
Ё Раб, чӣ шавад, агар маро гирӣ даст,
К-аз бори гунаҳ шуд тани мискинам паст.
Гар дар амалам он чи туро бошад, нест,
Андар карамат он чи маро бояд, ҳаст.
* * *
Ё Раб, бинамо маро раҳе сӯйи наҷот,
Муҳтоҷи Туам чи дар ҳаёту чи мамот.
Аз ҷурму гуноҳи ман саросар бигӯзар,
Шарманда макун маро ба рӯзӣ арасот.
* * *
Ё Раб, ту Каримиву каримӣ карам аст,
Осӣ зи чӣ рӯ бурун зи боғи Ирам аст.
Бо тоатам ар афв кунӣ, нест карам,
Бо маъсиятам, агар бибахшӣ, карам аст.
* * *
Эй Холиқи халқ, раҳнамое бифирист,
Бар бандаи бенаво навое бифирист.
Кори мани бечора гиреҳ дар гиреҳ аст,
Раҳме бикуну гиреҳкушое бифирист.
* * *
Ё Раб, бираҳониям зи ҳиҷрон, чӣ шавад?
Роҳе диҳиям ба кӯйи ирфон, чӣ шавад?
Бас габр, ки аз карам мусалмон кардӣ,
Як габри дигар кунӣ мусалмон, чӣ шавад?
* * *
Ҷамъе ба дарат гиряву оҳ оварданд,
Ҷамъе ҳама дидаву нигоҳ оварданд.
Ҷамъе диданд хоҳиши афви Туро,
Рафтанду ҷаҳон-ҷаҳон гуноҳ оварданд.
* * *
Ё Раб, ба ду нури дидаи Пайғамбар,
Яъне ба ду шамъи дудмони Ҳайдар.
Бар ҳоли ман аз айни иноят бинигар,
Дорам назари он, ки наяфтам зи назар.
* * *
Ё Раб, ба дилам ғайри Худат ҷо магзор,
Дар дидаи ман гарди таманно магзор.
Гуфтам, гуфтам, зи ман намеояд ҳеҷ,
Раҳме, раҳме, маро ба ман во магзор.
* * *
Ё Раб, бикушо гиреҳ зи кори мани зор,
Раҳме, ки зи ақл оҷизам дар ҳама кор.
Ҷуз даргаҳи Ту кай бувадам даргоҳе,
Маҳрум аз ин дарам макун, ё Ғаффор.
* * *
Ё Раб, ба карам бар мани дарвеш нигар,
Бар холи мани ҳастаи дилреш нигар.
Ҳарчанд наям лоиқи бахшоиши Ту,
Дар ман манигар, дар карами Хеш нигар.
* * *
Аллоҳ, ба фарёди мани бекас рас,
Фазлу карамат ёри мани бекас бас.
Ҳар кас ба касе ба ҳазрате менозад,
Ҷуз Ҳазрати Ту надорад ин бекас кас
* * *
Эй ҷумлаи бекасони оламро кас,
Як ҷав карамат тамоми оламро бас.
Ман бекасаму Ту бекасонро ёрӣ,
Ё Раб, Ту ба фарёди мани бекас рас.
* * *
Худовандо, ба фарёди дилам рас,
Каси бекас Туӣ, ман монда бекас.
Ҳама гӯянд: «Тоҳир кас надорад».
Худо ёри ман аст, чӣ ҳоҷати кас.
* * *
Эй воқифи асрори замири ҳама кас,
Дар ҳолати аҷз дастгири ҳама кас.
Ё Раб, Ту маро тавба деҳу узр пазир,
Эй тавбадеҳу узрпазири ҳама кас.
* * *
Ё Раб, ба каримии каримонам бахш,
Бар оби ду дидаи ятимонам бахш.
Сад бор ба лутфу карамат бахшидӣ,
Ин бор ба Султони Хуросонам бахш.
* * *
Ё Раб, ман агарчи осиву гумроҳам,
В-аз бадкорӣ фитода дар афвоҳам.
Уммед ба раҳмати Ту дорам аз он-к
Гӯяндаи «Ло илоҳа иллаллоҳам».
* * *
Ё Раб, чу бихониям, «атаъно» гӯям,
Фармонатро ба ҷон «самеъно» гӯям.
Бар ман Ту ба фазл агар «ғафарно» гуйӣ,
Ман ояму «Раббно заламно» гӯям.
* * *
Ё Раб, ман агар гуноҳи беҳад кардам,
Донам ба яқин, ки бар тани худ кардам.
Аз ҳар чи мухолифи ризои Ту бувад,
Баргаштаму тавба кардаму бад кардам.
* * *
Ё Раб, чу ба ваҳдатат яқин медорам,
Имон ба ту Оламофарин медорам.
Дорам лаби хушку дидаи тар, бипазир,
К-аз хушку тари ҷаҳон ҳамин медорам.
* * *
Ё Раб, зи гуноҳи зишти худ мунфаилам,
В-аз қавли баду феъли бади худ хиҷилам.
Файзе ба дилам зи олами қудс расон,
То маҳв шавад хаёли ботил зи дилам.
* * *
Ё Раб, Ту чунон кун, ки парешон нашавам,
Муҳтоҷи бародарону хешон нашавам.
Бе миннати халқ Худ маро рӯзӣ деҳ
То аз дари Ту бар дари эшон нашавам.
* * *
Ё Раб, ба афуват ба паноҳ омадаам,
Сар то ба қадам ғарқи гуноҳ омадаам.
Чашме ба карам бибахш, к-аз ғояти шавқ,
Бе дида ба уммеди нигоҳ омадаам.
* * *
Ё Раб, Ҷаму Кай зи аҳли ҳад мебинам,
В-оҳанги ҳасудон ба лаҳад мебинам.
3-ин омадану рафтани туфон, хайрат,
Дарёи муҳит ҷуз рамад мебинам.
* * *
Ё Раб, нафасе деҳ, ки сано пардозам,
В-ин нағма ба оҳанги сазо пардозам.
Дебочаи илми Хеш дар пешам неҳ
К-аз ҳамди Ту нақши ошно пардозам.
* * *
Илоҳо, оташи ишқам ба ҷон зан,
Шарар з-он шуълаам бар устухон зан.
Чу шамъам барфурӯз аз оташи ишқ,
Бар он оташ дилам парвонасон зан.
* * *
Ё Раб, зи қаноатам тавонгар гардон,
В-аз нури яқин дилам мунаввар гардон.
Рӯзии мани сӯхтаи саргардон,
Бе миннати махлуқ муяссар гардон.
* * *
Ё Раб, зи ду кавн бениёзам гардон,
В-аз афсари фақр сарфарозам гардон.
Дар роҳи талаб маҳрами розам гардон,
3-он paҳ, ки на сӯйи Туст бозам гардон.
* * *
Ё Раб, зи камоли лутф хосам гардон,
Воқиф ба ҳақоиқи ҳавосам гардон.
Аз ақли ҷафокор дилафгор шудам,
Девонаи Худ куну халосам гардон.
* * *
Ё Раб, Ту ба фазл мушкилам осон кун,
Аз фазлу карам дарди маро дармон кун.
Бар ман манигар, ки бекасу беҳунарам,
Ҳар чиз, ки лоиқи Ту бошад, он кун.
* * *
Ё Раб, назаре бар мани саргардон кун,
Лутфе ба мани дилшудаи ҳайрон кун.
Бо ман макун он чи ман сазои онам,
Он-чи аз караму лутфи Ту зебад, он кун.
* * *
Ё Раб, ба рисолати Расули сақалайн,
Ё Раб, ба ғазокунандаи Бадру Ҳунайн.
Исёни маро ду ҳисса кун дар арасот,
Ниме ба Ҳасан бибахшу ниме ба Ҳусайн.
* * *
Ё Раб, ба дили асири ман раҳмат кун,
Бар синаи ғампазири ман раҳмат кун.
Бар пойи хароботрави ман бахшой,
Бар дасти пиёлагири ман раҳмат кун.
* * *

Эй лутфи Ту аз камол болои ҳама
В-эй зоти Ту аз улум донои ҳама.
Бинӣ баду нек ҷумла пайдову ниҳон,
Чун дидаи сунъи Туст бинои ҳама.
* * *
Эй дар сифати зоти Ту ҳайрон кеҳу меҳ
В-аз ҳар ду ҷаҳон хидмати даргоҳи Ту беҳ.
Иллат Ту ситониву шифо ҳам Ту диҳӣ,
Ё Раб, Ту ба фазли Хеш бистону бидеҳ.
* * *
Эй Холиқи Зулҷалолу в-эй бор Худой,
То чанд равам дар ба дару ҷой ба ҷой.
Ё хонаи уммеди маро дар дарбанд,
Ё қуфли муҳиммоти маро дар бикушой.
* * *
Ё Раб, ё Раб, Каримиву Ғаффорӣ,
Раҳмону Раҳиму Роҳиму Сатторӣ.
Хоҳам, ки ба раҳмати Худовандии Хеш
Ин бандаи шарманда фурӯ нагзорӣ.
* * *
Ё Раб, дари халқ такягоҳам накунӣ,
Муҳтоҷи гадову подшоҳам накунӣ.
Мӯйи сияҳам сафед кардӣ ба карам,
Бо мӯйи сафед рӯсиёҳам накунӣ.
* * *
Покиву муназзаҳиву беҳамтоӣ,
Касро нарасад мулк бад-ин зебоӣ.
Халқ он ҳама хуфтаанду дарҳо баста,
Ё Раб, Ту дари лутф ба мо бикшоӣ.
* * *
Ё Раб, бикушоӣ бар ман аз ризқ даре,
Бе миннати ин хасон расон моҳазаре.
Аз бода чунон маст нигаҳ дор маро,
К-аз бехабарӣ набошадам дарди cape.
* * *
Аллоҳ Туӣ в-аз дилам огоҳ Туӣ,
Дармонда манам, далели ҳар роҳ Туӣ.
Гар мӯрчае дам занад андар таги чоҳ
Огаҳ зи дами мӯрча дар чоҳ Туӣ.
* * *
Онӣ Ту, ки ҳоли дили нолон донӣ,
Аҳволи дили шикастаболон донӣ!
Гар хонамат аз синаи сӯзон, шунавӣ,
В-ар дам назанам, забони лолон донӣ!
* * *
Эй, он ки ба мулки хеш поянда Туӣ,
Дар зулмати шаб субҳнамоянда Туӣ!
Дарҳои умед бар рухам баста шудаст,
Бикшой Худоё, ки кушоянда Туӣ!
* * *
Ё Раб, зи қазо барҳазарам медорӣ,
В-аз ҳодисаҳо бехабарам медорӣ.
Ҳарчанд зи ман беш бадӣ мебинӣ,
Ҳар дам зи карам накӯтарам медорӣ.
* * *
Эй лутфи Ту дастгири ҳар худрое
В-эй афви Ту пардапӯши ҳар расвое.
Бахшой бар он банда, ки андар ҳама умр
Ҷуз даргаҳи Ту ҳеҷ надорад ҷое.
* * *
Илоҳо, бепаноҳонро паноҳӣ,
Ба сӯйи ин гадоён кун нигоҳе.
Чӣ кам гардад зи султон гар кунад ӯ,
Ба ҳоли мустамандон як нигоҳе.

Загрузка...

Дар борамон admin

Инчунин кобед

bobo

Бобое Файз

Рамаҳои колхози Рӯдакӣ зимистон ба даштҳои Ӯзбакистон мерафтанду тобистон ба чарогоҳҳои худамон, ба Тоҷи- кистон …